Lazurowe Wybrzeże

Odpoczywałem sobie pod drzewem ułożony wygodnie w jego cieniu. Miałem tych ciągłych upałów. Pocieszał mnie fakt,że za kilka dni nie będzie już po nich śladu. Zachciało mi się pić więc wstałem i raźnym krokiem podreptałem do wodospadu. Pochyliłem się i pociągnąłem kilka łyków. Nagle przyszła Chanel żeby też się napić.
Ch: Cześć
Przywitała się z uśmiechem
NF: Hej
Ch: Jestem Chanel, a ty?
NF: A ja nie chcę z tb gadać
Odpowiedziałem nieuprzejmie. Chanel spuściła głowę
Ch: Skoro nie chcesz, to nie będę cię zmuszać
Zrobiła kilka kroków w przeciwną stronę
Ch: Może jednak chciałbyś z kimś pogadać ? Słyszałam, że jesteś nowy, więc pewnie jeszcze nikogo nie znasz. Mogę cię oprowadzić i przedstawić kilu osobą, jeśli oczywiście chcesz
Jej oczy zapłonęły radością. Bardzo mi się to spodobało.
NF: No dobrze... Jestem Nocna Furia, ale mów mi Szczerbatek
Uśmiechnąłem się do niej.
Ch: Ok, to chodź Szczerbarku
Powiedziała i ruszyła przed siebie. Zawahałem się.
Ch: No chodź fajnie będzie.
Podeszła do mnie i poprowadziła mnie w głąb lasu
< Chanel? >

Oprowadzanie zaczęłam od Kopytnego Lasu, a następnie pokazałam mu Jezioro, Łąki, Wodospad, Ogrody, a na koniec Lazurowe Wybrzeże.
Później opowiedziałam mu jeszcze o historii, zasadach, itp. stada.
Ch: Ok, to już koniec- uśmiechnęłam się.
NF: Dzięki- odwzajemnił uśmiech.
Ch: Jak już tak gadamy, to może trochę lepiej się zapoznamy, co?- dalej się uśmiechałam.
NF: No jak chcesz, ale zaczynasz- zaśmiał się.
Ch: Dobra... No więc jak już wiesz, nazywam się Chanel, mam 5 lat, no i na ogół jestem miła,w sumie to zawsze jestem miła, ale jeśli ktoś mnie bardzo zdenerwuje, niech lepiej trzyma się ode mnie z daleka... Jestem pełna energii i zawsze pozytywnie nastawiona... A jak tutaj dotarłam? Pewnej nocy kiedy wracałam z lasu,(robiłam wtedy zapasy ziół)zauważyłam palące się drzewo. Niestety nie mogłam ostrzec innych koni, ponieważ ogień szybko się do mnie zbliżał i musiałam uciekać..Później, wędrowałam po różnych miejscach przez parę dni aż w końcu znalazłam to stado... No to chyba tyle... Teraz ty- wyszczerzyłam zęby.
<Szczerbatek?XD>

Wziąłem głęboki oddech
NF: To chcesz wiedzieć coś o mnie tak ?
Ch: Mhm- uśmiechnęła się
NF: Hmm... No to jestem Szczerbatek.
Ch: To już wiem- parsknęła śmiechem.
NF: Wiem... To chcesz wiedzieć coś więcej, czy dalej będziesz mi przerywać ?- powiedziałem nieco zniecierpliwiony.
Ch: Chcę, chcę- powiedziała z entuzjazmem- będę cicho.
NF: No mam nadzieję- mruknąłem i podjąłem przerwany wątek- No więc mam 6 lat, dla obcych jestem wredny, a że nikogo jeszcze nie znam na tyle dobrze to dla wszystkich jestem wredny. Tyle powinno ci wystarczyć- zakończyłem swoją opowieść z uśmiechem.
Ch: Zaraz, zaraz, nie powiedziałeś mi jak właściwie tu trafiłeś.
NF: Może innym razem- odpowiedziałem sucho.
< Chanel? >

To było trochę dziwne... Co on ukrywa?
C: Czemu?
NF: Po prostu...
C: Szczerbuś, wiesz że przede mną i tak tego nie unikniesz...Przyznaj się. - uśmiechnęłam się lekko.
Ogier wziął głęboki oddech po czym powiedział:
NF: Jeśli już na serio musisz wiedzieć... Prawda jest taka, że po prostu się wstydzę.. I głupio mi jest przyznać się do tego...
C: Słuchaj... Jeśli tak bardzo ci na tym zależy, nie musisz mi mówić, jednak wolałabym wiedzieć... Rób jak chcesz...
<Szczerbatek?>

NF: Wolałbym o tym nie mówić.
Ch: No dobrze- powiedziała, ale i tak wiedziałem, że nie odpuści mi tego.
Cóż, miałem przynajmniej trochę spokoju. Spojrzałem na nią. Przyglądała mi się uważnie.
NF: Co?
Ch: Nic, nic... Zastanawiam się tylko czemu nie chcesz mi tego powiedzieć.
O nie, znów się zaczyna. Wywróciłem oczami.
Ch: No co, tak tylko rozmyślam- popatrzyła na mnie spode łba.
NF: Nie zostawisz tego tematu w spokoju, co nie?- zapytałem, choć i tak wiedziałem jaka będzie odpowiedź.
Ch: No co ty- jej oczy błysnęły.
NF: Ok... powiem ci...
Ch: Jej!
NF: Czekaj, nie śpiesz się tak, powiem ci, ale nie dzisiaj, może kiedyś.
Posmutniała i spuściła łeb. Nienawidziłem takich sytuacji.
NF: No nie smuć się już- powiedziałem po chwili.
Ch: Nie będę jeśli mi coś obiecasz.
NF: A co takiego?- zapytałem podejrzliwie.
Ch: Najpierw obiecaj.
Zastanowiłem się chwilę. O co jej mogło chodzić?
NF: No dobrze- powiedziałem z wahaniem
<Chanel?>

Przykro mi, ale z powodu odejścia (równoznaczne z tchórzostwem) Chanel, opowiadanie zostaje przeniesione do archiwum.
Jednak i tak doliczam to opowiadanie do konta Szczerbatka