Lazurowe Wybrzeże

Denerwował mnie ten nowy ... próbował każdego na około poderwać. To było żałosne i lekkomyślne. No i ... przyczepił się do mnie na pastwisku.
Y: Co taka piękna klacz tu robi? - Mrugnął, zbliżając się do mnie.
G: Stara się ciebie ignorować. - burknęłam
Y: A co moje słończe ugryzło?
G: Masz coś jeszcze do powiedzenia?! - Odpowiedziałam na pytanie pytaniem.
Y: Ależ Gwiazdeczko ... gwiazdo na niebie ... przecież wiem, że chcesz.
G: Nic nie chce!
Y: Ach ... ten twój Diablo cie marnuje.
Ogier podbiegł do mnie i namiętnie pocałował.
G: Przestań!
Y: Nie podobało się?
Pocałował mnie jeszcze raz, ale mocniej.
Y: Musialo się podobać, bo się dałaś.
G: Ja się nie dałam!
Usłyszałam szaleńczy galop. Ktoś biegł na nas. Ogier zbliżył się do mnie i znów pocalował. Nagle poczułam, że go nie ma. Został odepchnięty przez karego ogiera. Byl to ...
<Kyar?>

K: Yamaray! Co ty sobie wyobrażasz!? - krzyknąłem karcąco na czarnego ogiera Marwari. - Pierw grasz na uczuciach mojej córki, a teraz na Gwiazdy która w dodatku ma partnera! I to mojego syna!
Y: Kyar, wyluzuj! My tutaj niczego okropnego nie robimy. To tylko poznawanie koleżanek ze stada.
- uśmiechnął się pewny siebie.
W tym momencie do sceny doszła Isabell. Spojrzała na mnie i Gwiazdę. Jednocześnie kiwnęliśmy głowami.
Ona rozdziawiła pysk z oburzenia.
I: Gnij. - powiedziała i posłała mordercze spojrzenie ogierowi.
Y: Isa, nie przesadzaj... - próbował do niej podejść, ale ona posłała mi szybkie spojrzenie.
I: Tato, ale nie zabijaj go. - powiedziała, a ja wywróciłem oczami.
Po tych słowach odeszła wysoko trzymając łeb i machając ogonem.
K: Czy ktoś ci już mówił o Trevorze i Daisy? - zapytałem.
Y: No Isa... - powiedział lekceważącym tonem.
K: No właśnie. Dlatego nie lubi podrywaczy, takich jak ty. - powiedziałem. - Dostajesz upomnienie, i nie możesz się do Gwiazdy zbliżać na 5 metrów, chyba że ci na to pozwoli.
Powiedziałem, a ogier wybałuszył oczy.
K: A tak ode mnie...
Użyłem torturowania umysłem na ogierze. Wystarczyła tylko jedna sekunda i on już leżał na kolanach.
K: Żegnaj, i mam nadzieję, że to się już nigdy nie powtórzy. - spojrzałem na ogiera z obrzydzeniem. Po jego ciele spływały stróżki krwi.
Odszedłem szybkim krokiem, by na niego nie patrzeć. Nie mam ochoty mieć z takimi do czynienia.
<Gwiazda?>

Y: Może od razu wezwiesz milion swoich byłych, by mnie taranowali?
G: Ej przestań. Nie trzeba było się tak denerwować.
Y: Dlaczego mnie za takiego uważasz?
G: Co?
Y: Dlaczego mnie uważasz za podrywacza?
G: Bo nim jesteś?
Y: A twój ojciec? Taki czysty, a jednak miał syna.
G: Nie mam brata ...
Y: Masz. Przyszywanego ...
G: Co ci przyszło do głowy?
Y: Niedługo sama się dowiesz ...
G: Powiedz!

<Ray?>

Popatrzyłam na nie jeszcze, a nim rozpłaszczone ciało Raya.
G: Diablo! - wydarłam się na całe tereny stada
ED: Co się stało?!
G: Ray, on ... nie żyje.
ED: No nie żyje. Ja nic nie zrobie.
G: Medykiem jesteś, nie?
ED: Ale on nie żyje ...
G: Wiesz co? A jak ja bym tam skoczyła to też byś powiedział, że nie żyje?!
ED: Ale co? Co tu w ogóle robisz?
G: To moja wina ...
ED: Ale ... co?
G: Ty nie umiesz pomyśleć? Zabiłam go! Zabiłam ...
ED: Ty?!
G: Powiedziałam, żeby się zmienił. Wtedy się zmienił. Na zawsze!
Po dłuższch namowach zeszliśmy tam gdzie było jego ciało. Diablo po przebadaniu jego podszedł do mnie i powiedzial:
ED: Niestety...
<Koniec>