Lazurowe Wybrzeże

SIOSTRO?! Że co, proszę?! Espana, piękna i dobra klacz ma być siostrą Esariye, złej i wścibskiej? Przecież w ogóle nie były do siebie podobne! Jak to możliwe?!
Er: Mówiłam ci - nie mów tak do mnie! - warknęła
Ep: Może i chcesz mnie zabić, ale do końca zostaniemy siostrami - powiedziała odważnie
Er: Przestań nas tak nazywać! Od kiedy odeszłam, przestałyśmy być rodziną. Jak widać, nie jesteś taka mądra, żeby to do ciebie doszło
Ep: Raczej do ciebie. Choćby nie wiem co, ZAWSZE pozostaniemy rodziną - odpowiedziała, podkreślając słowo "zawsze"
Er: Skoro tak, to jeżeli jeden z członków naszej "rodziny" odejdzie z tego świata, zostaniemy jedynaczkami, prawda? - przekrzywiła łeb
Ep: Tak. I wiem, że to ja jestem tą, która nie ma wyjść z tego cało. Jednak obiecaj, że po mojej śmierci przestaniesz nękać inne stworzenia
Er: Phi. Jeżeli będziesz zimnym trupem, to skąd będziesz wiedzieć, że nikogo nie zabiję?
Ep: Jeżeli nie przyrzekniesz na ważną ci rzecz, że nikogo nie zabijesz, to ja ciebie uśmiercę
Er: Dobra... Przyrzekam na... - zaczęła się zastanawiać - Twoje życie - uśmiechnęła się tajemniczo
Ep: Powiedziałam - na coś ważnego dla ciebie - wytknęła
D: Dosyć! - powiedziałam głośno. Obie klace na mnie spojrzały.
D: Wywnioskowałam z waszej rozmowy, że jesteście nienawidzącymi się siostrami - Esariye prychnęła, jednak zignorowałam to - Jednak chciałabym wiedzieć dlaczego... Chciałabym poznać waszą historię.
Er: Nie ma o czym wspominać - powiedziała, po czym odwróciła się do mnie zadem
Ep: A może właśnie Daisy chce poznać tą "nieciekawą" historię? - uśmiechnęła się do mnie, gdy przytaknęłam
Er: To nie jej interes
K: Ale oboje chcemy wiedzieć, czemu nie jesteście zgraną parą. - powiedział mój ukochany, stając przy moim boku. Klacze spojrzały po sobie.
...Ciąg dalszy nastąpi...