Lazurowe Wybrzeże

Byliśmy tylko my - on i ja. Ja i on. Przytulając się do siebie wirowaliśmy po parkiecie niczym jedna istota ze zgrabnością gazeli. Kiedy tańczyliśmy, pierwsze pary zaczęły do nas dołączać. Widziałam wiele osób - Carlosa przytulającego się z Nadią, Isabell, Sophie i El Diabla co chwila rozrywanego przez klacze. Były także pary z sąsiedniego stada, których nie rozpoznawałam. Najbliżej nas tańczyła Dari z Quenem. Zaczęłam się zastanawiać, kiedy oni wezmą ślub, ale z zamyśleń wyrwał mnie Szczerbatek:
NF: Czy mógłbym porwać pannę młodą do tańca? - uśmiechnął się. Zaśmiałam się, a mój ukochany powiedział podejrzliwie ale i żartobliwie:
K: Tylko mi grzecznie. - po czym odszedł, zostawiając mnie z Nocną Furią. Ten uśmiechnął się szarmancko, a po chwili zaczęliśmy wirować po parkiecie.
Po tańcach przyszła pora na śpiewanie. Wszyscy śpiewali "Sto lat!" śmiejąc się cały czas. Co chwila zaczynali śpiewać piosenkę o dwóch zakochanych koniach. Nie znałam jej, ale pod koniec zrozumiałam dlaczego - piosenka ta była ułożona po kryjomu między końmi z obu stad i opowiadała o miłości Kyara i mojej. Było to bardzo miłe, więc dziękowaliśmy wszystkim i prosiliśmy o nauczenie słów. Po nauce śpiewaliśmy razem z nimi. Zabawa trwała aż do białego rana, kiedy wpadła Espana. Gdy tylko przyszła powiedziała, że musimy zrobić jej ulubioną zabawę, czyli rzut bukietem przez panną młodą. Nie chciałam rzucać, ponieważ nie jestem w tym dobra, ale wynegocjowałyśmy, że Kyar może mi pomóc.
Trzymając razem bukiet wzięliśmy zamach i rzuciliśmy kwiaty do tyłu jakbyśmy byli jednym koniem. Odwróciłam się i ujrzałam, że szczęśliwa Dari trzyma w pysku bukiet. Zaczęliśmy jej gratulować, a ta śmiała się, przytulając do boku Quena.
Kiedy słońce zaczęło wstawać impreza się zakończyła, tym samym dając nam w końcu odpocząć we własnych grotach.
<Koniec>